Kunstenaars

KUNSTENAARS

 

Van onderstaande kunstenaars staan vele kunstwerken in depot en deze worden tegen aannemelijke prijzen te koop aangeboden.

 

Teksten: Frank van de Schoor

Theo van der Horst (1921-2003)

 

In zijn werk toont Theo van der Horst zich een bevlogen verhalenverteller en grenzeloos idealist. Hij was gefascineerd om mensen in al hun hoedanigheden te schilderen. Vaak provocerend, maar ook gevoelig en kwetsbaar. Hij verbeeldde mensen aan het werk, gekleed in uniform, verhuld in maskerade, de boerenstand op het platteland, arbeiders in armoedige omstandigheden, artiesten in het circus en excentriekelingen op het autokerkhof. De schilderijen zijn een statement tegen onderdrukking en geweld.

 

De kunstenaar toont ons confronterende mensuitbeeldingen in bijzondere uitdrukkingen: naakt en puur én tegelijk breekbaar en lamlendig. Kerkelijke gezagsdragers, kapitalisten en militairen moeten het bij Van der Horst regelmatig ontgelden, thema’s die de Duitse dadaïst George Grosz ook zo treffend heeft weergegeven. Daarnaast heeft hij landschappelijke taferelen geschilderd met boerengebouwen in een glooiend landschap onder dreigende wolkenpartijen.

 

Van een andere orde in de kunst van Theo van der Horst zijn de doeken waarin jonge meisjes in verleidelijke onschuld worden tentoongesteld. Een verlokkend beeld dat de toeschouwer in verwarring brengt. Ook schildert hij de verlatenheid en het lijden van Christus, de marteling en de kruisiging. Wellicht identificeerde de kunstenaar zich met de doodsstrijd van de verlosser. Zijn houding tegenover de Roomse kerk was getroebleerd. Hij werd ook wel de ‘schilder van het duister’ genoemd.

 

Van der Horst werd geïnspireerd door de vooroorlogse Vlaamse expressionisten, zoals Gustave de Smet en Constant Permeke. In zijn kleurgebruik en stevige schildertoets komt

dit tot uitdrukking. Zijn sfeervolle landschapsbeelden sluiten hierbij aan. Verder bewonderde hij zeker ook door het robuuste werk van de Rotterdamse schilder Hendrik Chabot. Naast olieverfschilderijen vervaardigde Van der Horst met grote gedrevenheid talrijke etsen, tekeningen, gouaches en houten beelden. In deze werken komt een meer persoonlijk en openhartig beeld van de kunstenaar zelf naar voren.

 

In 1962 ontving hij de prestigieuze Quarles van Ufford-prijs voor zijn schilderkunst. Van der Horst exposeerde tot in de jaren zeventig in diverse galeries en musea. Pierre Janssen presenteerde hem in het Arnhems Gemeentemuseum. In zijn latere kunstenaarsleven koos hij voor een teruggetrokken bestaan.

 

Theo Elfrink (1923-2014)

 

‘Een schilder moet niet denken wat hij gaat schilderen. Dan kopieert hij wat hij denkt. Hij moet zich laten ontroeren door iets wat hij ziet en dat vertalen in zijn manier van schilderen’. Deze uitspraak is typerend voor de bevlogen werkwijze van Theo Elfrink.

 

Hij is geboren in Babberich bij Zevenaar. Vanaf 1953 woont hij met zijn gezin in Beek-Ubbergen. In 1988 ontvangt hij de Karel de Grote-Prijs van de stad Nijmegen voor zijn gehele oeuvre als schilder, tekenaar en graficus. Tot op hoge leeftijd is Theo Elfrink nog actief werkzaam: ‘Ik moet iets schilderen, want dat is mijn lust en mijn leven.’

 

Zijn werk kan worden omschreven als abstract en expressief. Geliefde landschappen schildert hij veelvuldig en intensief. Daarbij gaat hij uit van karakteristieke elementen zoals paden, bosschages, sloten en verkavelde akkers, die tijdens het schilderen transformeren in een abstraherende interpretatie van het oorspronkelijke natuurbeeld.

Het werk oogt expressief in de zin dat een gevoelsuitdrukking spreekt uit een gepassioneerd handschrift met vaak uitgesproken en uitbundige kleurcomposities.

 

Theo Elfrink heeft decennia lang de natuurlandschappen van de Ooijpolder en de grensstreek tussen Beek en de Duitse Niederrhein geschilderd, waarmee hij zich verbonden voelde. Intuïtief bouwde hij zijn natuurimpressies op in sprekende kleuren en ritmische composities. Graag liet hij het gebruikelijke horizonperspectief los om de landschappen van bovenaf weer te geven. Het levert een ideaal gezichtspunt op om vrij te kunnen werken in vorm en kleur.

 

Samen met collega-kunstenaars Jo van Dreumel, Jan-Hein van Rooy en Jaap Wardenier maakte hij studiereizen naar de Borinage in Wallonië, waar de Terrils, steenbergen van kolenafval, werden geschetst. De puntige driehoekige heuvels vormen als industrieel landschap een kenmerkend compositorisch element.

Dichter bij huis tekende en schilderde Theo Elfrink de bouwwerkzaamheden bij de Sluis Weurt aan het Maas-Waal kanaal. Het zijn complexe, compositorisch fraaie registraties van menselijk ingenieurswerk in het rivierlandschap.

 

Theo Elfrink is op verschillende plekken werkzaam geweest, maar het meest bekend is hij van zijn vaste atelier in het zuidelijk bruggenhoofd van de Nijmeegse spoorbrug. Theo was een gewaardeerde verschijning in de Benedenstad.